Banki stopniowo wymieniają nasze stare karty płatnicze na nowe, umożliwiające dokonywanie płatności zbliżeniowych. Dzięki temu możemy szybko regulować drobne płatności. Jeśli wartość zakupów nie przewyższa 50 zł, to wystarczy na chwilę zbliżyć kartę do specjalnego terminala, na którym jest wyświetlana kwota do zapłaty. Płatność odbywa się bardzo szybko, gdyż w takiej sytuacji nie ma potrzeby wprowadzania PIN-u. Jest on wymagany dopiero przy wyższych kwotach.

Zbliżeniowe płatności okazują się więc bardzo wygodne, ale nie są wolne od problemów. Przede wszystkim nadal stosunkowo niewiele sklepów i punktów usługowych posiada terminale, umożliwiające dokonywanie tego rodzaju płatności. Dodatkowo, nawet jeśli sklep wyposażył się w taki terminal, a klient – w odpowiednią kartę, to wielokrotnie płatności i tak są realizowane w tradycyjny sposób. Ani klienci, ani kasjerzy często nie wykazują bowiem inicjatyw, aby skorzystać z opcji zbliżeniowej.

Jeśli chodzi o kasjerów – nie zwracają oni uwagi na rodzaj karty. Widać to zwłaszcza w sytuacjach, gdy bezskutecznie przeciągają kartę przez czytnik paska magnetycznego, podczas gdy karta jest wyposażona w chip. Trudno się więc dziwić, że nie proponują dokonania płatności zbliżeniowej.

Klienci również zwykle nie zwracają uwagi na to, czy mogą zapłacić zbliżeniowo, czy nie. Jest jednak jeszcze jeden istotny powód niechęci do korzystania z płatności zbliżeniowych – obawy o bezpieczeństwo. Część klientów czuje niepokój, wiedząc, że ich kartą można dokonać płatności bez podawania PIN-u.

Przeczytaj również: Karty zbliżeniowe w Polsce